Με τα ρυάκια της ερήμου έβγαλες τα άκαρπα ρυάκια των δακρύων σου, / κι αυτούς που από τα βάθη των στεναγμών σου καρποφόρησαν εκατό μόχθους / κι εσύ λυχνάρι της οικουμένης λάμποντας από θαύματα, Νείλε, πάτερ δικός μας, // προσευχήσου στον Χριστό Θεό να σώσει τις ψυχές μας.
* * *