Καθώς φάνηκαν τα λυχνάρια στο Παντόφως/ στον πατέρα του ωκεανού της θάλασσας,/ τους αιδεσιμότατους Πατέρες Ζώσιμο και Σαββατιέ/ εσύ για τον σταυρό του Χριστού στο πλαίσιο της γης,/ τον ακολούθησες επιμελώς/ και, με αγνότητα, έχοντας πλησιάσει τους Θεούς,/ έχω εμπλουτιστεί από τις δυνάμεις των θαυμάτων σου να ρέουν ευγενικά τα θαύματα. λείψανα/ και συγκινητικά με το ρήμα: // για προσκύνηση, προσευχόμαστε στον Χριστό ο Θεός σώζει τις ψυχές μας.
* * *