Μιμούμενος τον θεόφερτο Αντώνη με ταπεινοφροσύνη, / μοιάζοντας με την υπομονή του Ιώβ, / όχι γιατρειά από αρρώστια, αλλά περισσότερο από την επέκταση / ευχήθηκες για τον εαυτό σου, υπομονετική Πίμεν, / αλλά όχι κάπως, ήσουν καλά στην υγεία σου / κι από δω με έδιωξαν οι γονείς μου, / στέρησαν τον μοναχό και τη συγκατοίκηση τους. από τον άγγελο τον εαυτό σου, / μαζί του, προσευχήσου στον Χριστό Θεό // για τη σωτηρία των ψυχών σου τη δική μας.
* * *