Σήμερα η πόλη του Κόστρομα καυχιέται για σένα:/ στα όρια της γης Κοστρομά,/ σαν τα λαμπερά αστέρια που ανατέλλωσαν,/ με τα θαύματά τους φώτισαν όλη τη φύση/ και τώρα προσεύχονται στον Κύριο, ευλογημένοι πατέρες, Γεννάδιο, Παϊσιέ, Αβραχαμί,/ Ιακώβ, Μακάριο και Παχωμία, την πόλη μας, με πολλούς άλλους της χώρας μας, με πολλούς άλλους. κάθε πόλη, και χώρα, και λαός,/ τιμώντας σας με πίστη και αγάπη, // και για τη σωτηρία των ψυχών μας.