ყრმობიდანვე გონება ღმერთზე იყო მიპყრობილი,/ ნეტარო ევფროსინე,/ უარყავი სამყარო,/ შენ დასახლდი გაუვალ უდაბნოში/ და იქ გვიძლიერებს უფალი,/ ლოცვა-მარხვაში ვაჟკაცურად ცხოვრობდი/ და სიცოცხლე მტანჯველად დაასრულე/ მკვლელობით დგომით, მოწამეთა და ურჩობის ძეთაგან. ახლა კი ყოვლადწმიდა სამების ტახტზე./ ამას ვლოცულობთ, გევედრებით,/ ცოდვათა ჩვენთა გადასახადი მოგიტევეთ// და დიდი წყალობა მოგვანიჭეთ.
* * *