Од младоста, умот ти беше свртен кон Бога,/ блажена Ефросине,/ го отфрли светот,/ си се насели во непроодната пустина/ и таму нè закрепнува Господ,/ во молитви и пости живееше храбро/ и животот си го заврши болно/ со убиство од синовите на светиите/ со нив стојат и непослушни. сега Кон престолот на Пресвета Троица./ Ова се молиме, Ти се молиме,/ да ни го простиш данокот на гревовите// и да ни дадеш голема милост.
* * *