Од младоста, Богомудри, си се населил во пустината со духовна желба,/ си го посакувала единствениот Христос, грижливо по стапките Твои,/ а и ангелите, гледајќи те, се чуделе,/ како, со телото кон невидливите лукавства, си се трудел, мудри,/ ги победил војните на страстите/ и се појавил преку земјата. Александра,/ моли се на Христа Бога, // нека ни ги спаси душите.
* * *