Krisht, Perëndinë e vërtetë, e deshe me gjithë shpirt/ dhe e ndoqët me dëshirë të pakthyeshme,/ megjithatë i urrente të gjitha gjërat e kuqe dhe të ëmbla të kësaj bote,/ si shqiponjë e paçiftuar, Ti fluturon në parajsë/ dhe atje gëzohesh me Engjëjt dhe me të gjithë shenjtorët që qëndroni përpara Trinisë së Shenjtë,/ lutu që edhe ne, o djali yt, të shpëtohemi si Aleksandrit.
* * *