Откако побегна, како Давид, светот,/ и сè што беше во него, како знаењето, наведено,/ и, живеејќи во тивко место,/ ти, оче наш Нил, се исполни со духовна радост/ и, удостоен да му служиш на единствениот Бог,/ ти процвета како феникс/ и како плодна лоза се размножи со чедата на пустина,/ слава на Оној што те зацврсти во подвигот на живеење во пустината;/ слава на Оној што те избра во Русија за пустиник и повелител;// слава на твоите молитви и на Оној што нè спасува.
* * *