Βλέποντας τους κόπους και τα κατορθώματά σας με πάθη κατά την αγνότητά σας, άγιοι, / ποιος δεν θα εκπλαγεί; / Διότι πεινούσες, φυλακίστηκες και πληγώθηκες, / δεν υποδούλωσες τα γλυκά της Λυαχοβίτσας, / αλλά σαν βασιλιάς, από πάθη Κατέχετε, / πότε δοξαστήκατε από την Παντοπτή ανθρώπινη καρδιά, / από την Ανικανότητα στον πειρασμό να χαρίσετε χάρη σε όλους, / δώστε μας τη μνήμη, / / που τιμά τη μνήμη σας.
* * *