Έχοντας απολαύσει, θεοφέγγυα, την εγκράτεια/ και τον πόθο της σάρκας σου, κάθισες στον θρόνο της αγιότητας, και σαν πολύφωτο αστέρι, φωτίζοντας τις πιστές καρδιές/ με την αυγή τα θαύματά σου,/ πατέρα μας, στον Άγιο Νικήτο,/ και τώρα προσεύχεσαι στον Χριστό Θεό,// να σώσει την ψυχή μας.
* * *