Si një pemë e mbjellë nga ujërat e vetëpërmbajtjes,/ le të ujitim me përrenjtë e lotëve të tu,/ si At Joasafa,/ që kemi mbjellë me lot,/ në gëzimin e korrjes së duarve të virtytshme./ Pra, Dhurues i madh i shpërblimeve, vendose thesarin tënd në hambarët e Qiellit, / por kujto ata që nderojnë kujtimin tënd të bekuar, si Trishja, kujtimin e bekuar me dashuri, na shpëto shpirtin.
* * *