Καλομάρτυς Μύρο και Χριστέ, η άφθαρτη νύφη,/ τώρα στέκεται μπροστά Του, όμορφη,/ φέροντας πληγές από σάρκα,/ σαν πέτρες ελαφριές και φωτεινές/ και με ματωμένη πορφύρα, σαν βασίλισσα, προικισμένη, ένδοξη, / ικετεύοντάς Τον για μας, / και υμνώντας με αγάπη και δοξολογίες με τα δοξασιά σας.
* * *