კეთილი მოწამე მირო და ქრისტე, უხრწნელი პატარძალი,/ ახლა მის წინაშე დგას, მშვენიერი,/ ხორციელი ჭრილობების მომტანი,/ ქვებივით მსუბუქი და მბზინავია/ და სისხლიანი მეწამული, როგორც დედოფალი, დაჯილდოებული, დიდებული, / ევედრება მას ჩვენთვის, / კი ადიდებს სიყვარულით და ადიდებს შენს ღვთაებას.
* * *