სიცოცხლის სიწმინდის შუქით დაწვა მგზნებარე ეკლები/ და ცრემლების ნაკადით მორწყე უნაყოფო მიწა,/ უხვი სულიერი მინდორი შექმენი,/ ნეტარო ათანასე,/ მნათობო ცარჯუგრადს, პატრიარქო, გაანაყოფიერე, // ევედრე ქრისტე ღმერთს, გადაარჩინოს ჩვენი სულები.
* * *