გაბრიელ გელაპარაკა, ქალწულო, გიხაროდენ, / ხმითა ყოვლისა უფალი განსხეულდა, / შენში, წმიდაო კიდობანო, / როგორც მართალი დავითი ლაპარაკობდა; / შენ გამოჩნდი, ზეცის ყველაზე ფართო, / შენს შემოქმედს ლანძღავ. / დიდება მას, ვინც შენში ცხოვრობს, / დიდება შენგან გადასულს, / დიდება მას, ვინც გაგვათავისუფლა შენი შობის გზით.