როდის უნდა ვილოცოთ, ბავშვებო, ღმერთს? ჩვენ ყოველთვის უნდა ვილოცოთ ღმერთს, რადგან ყოველთვის გვჭირდება ღვთის დახმარება. ამისთვის არის მოკლე ლოცვები, რომლებშიც შეგვიძლია ღმერთს ვთხოვოთ დახმარება კეთილი საქმეებისთვის. ასე რომ, როცა საქმეს შევუდგებით, მაშინ, როცა ჯვარი გადავიხადეთ, უნდა ვთქვათ: უფალო, დალოცე! ამ მოკლე ლოცვით ღმერთს ვთხოვთ დაგვეხმაროს იმ საქმეში, რომელსაც ჩვენ ვასრულებთ; ვიმუშაოთ თუ ვისწავლოთ, ყოვლისშემძლე ღმერთი ყოველთვის გვეხმარება ყველა კეთილ საქმეში. მაშინ, თუ უკვე დავიღალეთ და საქმე ჯერ არ დასრულებულა, უნდა ვთქვათ: მიშველე, უფალო. საქმის დასრულების შემდეგ, ჩვენ უნდა მადლობა გადავუხადოთ ღმერთს მისი უხილავი დახმარებისთვის ჩვენთვის და ვთქვათ: დიდება შენდა, უფალო. თუ რამე ცუდი გააკეთე: არ მოუსმინე შენს მშობლებს ან უფროსებს, განაწყენდი ვინმეს, იცრუე, აიღე და გააფუჭე სხვისი ნივთი - დაუყოვნებლივ უნდა თქვა: უფალო, შეიწყალე! მაპატიე, უფალო! ნუ დაგვსაჯებ ბოროტების ჩადენის გამო, რაც შენ არ გვიბრძანე; ოღონდ შეგვიწყალე, უფალო, და, მიუხედავად ჩვენი ცუდი საქმეებისა, მოგვეც ყველაფერი, რასაც შენგან გთხოვ.
გარდა ამისა, ბავშვებო, დილით და საღამოს, საუზმის, ლანჩისა და ვახშმის წინ, ასევე მათ შემდეგ, ყოველთვის გვჭირდება ღმერთს ვილოცოთ. ხედავთ, რამდენად ხშირად გვიწევს ღმერთს მივმართოთ; შესაძლოა უფრო ხშირად ვიდრე საკუთარ მამას და დედას. სხვაგვარად შეუძლებელია, შვილებო: ღმერთმა შეგვქმნა, გვაძლევს ყველაფერს, რაც სიცოცხლისთვის გვჭირდება, ისიც გვიყურებს, როგორ ვცხოვრობთ, ცუდი თუ კარგი. ღმერთი არის ჩვენი ზეციერი მამა და ყველა ადამიანი მისი შვილები და ძმები არიან ერთმანეთთან; ღმერთმა უბრძანა ხალხს ეწოდებინათ თავს მამაზეციური. ასე რომ, შვილებო, ყოველთვის და ყველაფერში უნდა ვთხოვოთ ახლობლებს, მამას და დედას, რომ ვიცხოვროთ ისე, როგორც ისინი ბრძანებენ, და ამასთანავე, ხშირად მივმართოთ მამაზეციერ ღმერთს, ვიზრუნოთ, რომ არაფერში არ გავაბრაზოთ იგი და ამით არ დავკარგოთ მისი სიყვარული.