в҃. Воскли́кните гдⷭ҇еви всѧ̀ землѧ̀, по́йте же и҆́мени є҆гѡ̀, дади́те сла́вꙋ хвалѣ̀ є҆гѡ̀.
в҃. Wykrzykuj Bogu wszystka ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego.
г҃. Рцы́те бг҃ꙋ: ко́ль стра̑шна дѣла̀ твоѧ̑; во мно́жествѣ си́лы твоеѧ̀ со́лжꙋтъ тебѣ̀ вразѝ твоѝ.
г҃. Wszystkać się ziemia kłaniać, i śpiewać ci będzie; psalm śpiewać będzie imieniowi twemu. Sela.
д҃. Всѧ̀ землѧ̀ да покло́нитсѧ тебѣ̀ и҆ пое́тъ тебѣ̀, да пое́тъ же и҆́мени твоемꙋ̀, вы́шнїй.
д҃. Pójdźcież, a oglądajcie sprawy Boże; straszny jest w sprawach swoich przy synach ludzkich.
є҃. Прїиди́те и҆ ви́дите дѣла̀ бж҃їѧ, ко́ль стра́шенъ въ совѣ́тѣхъ па́че сынѡ́въ человѣ́ческихъ.
є҃. Obrócił morze w ziemię suchą; rzekę przeszli suchą nogą; tameśmyć się weselili w nim.
ѕ҃. Ѡ҆браща́ѧй мо́ре въ сꙋ́шꙋ, въ рѣцѣ̀ про́йдꙋтъ нога́ми: та́мѡ возвесели́мсѧ ѡ҆ не́мъ,
ѕ҃. Panuje w mocy swej na wieki; oczy jego patrzą na narody, odporni nie wywyższą się. Sela.
з҃. Влⷣчествꙋющемъ си́лою свое́ю вѣ́комъ: ѻ҆́чи є҆гѡ̀ на ꙗ҆зы́ки призира́етѣ: преѡгорчева́ющїи да не возно́сѧтсѧ въ себѣ̀.
з҃. Błogosławcież narody Boga naszego, i ogłaszajcie głos chwały jego.
и҃. Бл҃гослови́те, ꙗ҆зы́цы, бг҃а на́шего, и҆ ѹ҆слы́шанъ сотвори́те гла́съ хвалы̀ є҆гѡ̀,
и҃. Zachował przy zdrowiu duszę naszę, a nie dał się powinąć nodze naszej.
ѳ҃. Поло́жшагѡ дꙋ́шꙋ мою̀ въ живо́тъ, и҆ не да́вшаго во смѧте́нїе но́гъ мои́хъ.
ѳ҃. Albowiemeś nas doświadczył, o Boże! wypławiłeś nas ogniem, tak jako srebro pławione bywa.
‹. Ꙗ҆́кѡ и҆скꙋси́лъ ны̀ є҆сѝ, бж҃е, разже́глъ ны̀ є҆сѝ, ꙗ҆́коже разжиза́етсѧ сребро̀.
‹. Nagnałeś nas był w sieć, a ścisnąłeś uciskiem biodra nasze.
а҃і. Вве́лъ ны̀ є҆сѝ въ сѣ́ть, положи́лъ є҆сѝ скѡ́рби на хребтѣ̀ на́шемъ.
а҃і. Wsadziłeś człowieka na głowę naszę; weszliśmy byli w ogień i w wodę, wszakżeś nas wywiódł na ochłodę.
в҃і. Возве́лъ є҆сѝ человѣ́ки на главы̑ на́шѧ: проидо́хомъ сквозѣ̀ ѻ҆́гнь и҆ во́дꙋ, и҆ и҆зве́лъ є҆сѝ ны̀ въ поко́й.
в҃і. Przetoż wnijdę do domu twego z całopaleniem, a oddam ci śluby moje.
г҃і. Вни́дꙋ въ до́мъ тво́й со всесожже́нїемъ, возда́мъ тебѣ̀ моли̑твы моѧ̑,
г҃і. Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem.
д҃і. Ꙗ҆̀же и҆зреко́стѣ ѹ҆стнѣ̀ моѝ, и҆ глаго́лаша ѹ҆ста̀ моѧ̑ въ ско́рби мое́й.
д҃і. Całopalenie z tłustych baranów będęć ofiarował z kadzeniem, będęć ofiarował woły i kozły. Sela.
є҃і. Всесожжє́нїѧ тꙋ̑чна вознесꙋ̀ тебѣ̀ съ кади́ломъ, и҆ ѻ҆вны̀, вознесꙋ̀ тебѣ̀ волы̀ съ кѡзлы̀.
є҃і. Pójdźcie, słuchajcie, a będę opowiadał wszystkim, którzy się boicie Boga, co uczynił duszy mojej.
ѕ҃і. Прїиди́те, ѹ҆слы́шите, и҆ повѣ́мъ ва́мъ, всѝ боѧ́щїисѧ бг҃а, є҆ли̑ка сотворѝ дꙋшѝ мое́й.
ѕ҃і. Do niegom usty swemi wołał, a wywyższałem go językiem moim.
з҃і. Къ немꙋ̀ ѹ҆сты̑ мои́ми воззва́хъ, и҆ вознесо́хъ под̾ ѧ҆зы́комъ мои́мъ.
з҃і. Bym był patrzał na nieprawość w sercu mojem, nie wysłuchałby był Pan.
и҃і. Непра́вдꙋ ѓще ўзрёхъ въ се́рдцы мое́мъ, да не ᲂу҆слы́шитъ менѐ гдⷭ҇ь.
And if I still behold unrighteousness in my heart, let not the Lord hear me.
ѳ҃і. Сегѡ̀ ра́ди ᲂу҆слы́ша мѧ̀ бг҃ъ, внѧ́тъ гла́сꙋ моле́нїѧ моегѡ̀.
For behold, the Lord hath heard my prayer; in the gospel He hath taken up my supplication.
к҃. Бл҃гослове́нъ бг҃ъ, и҆́же не ѿста́ви моли́твꙋ мою̀ и҆ млⷭ҇ть свою̀ ѿ менѐ.
Blessed be God, who hath not ceased my prayers and mine intercessions for me.