в҃. Ѹ҆слы́шитъ тѧ̀ гдⷭ҇ь въ де́нь печа́ли, защи́титъ тѧ̀ и҆́мѧ бг҃а і҆а́кѡвлѧ.
в҃. Do końca Psalm Davida.
г҃. По́слетъ тѝ по́мощь ѿ ст҃а́гѡ, и҆ ѿ сїѡ́на застꙋ́питъ тѧ̀.
г҃. Niech ci ześle ratunek z świątnicy, a z Syonu niech cię podeprze.
д҃. Помѧне́тъ всѧ́кꙋ же́ртвꙋ твою̀, и҆ всесожже́нїе твоѐ тꙋ́чно бꙋ́ди.
д҃. Niech wspomni na wszystkie ofiary twoje, a całopalenia twoje niech w popiół obróci. Sela.
є҃. Да́стъ тѝ гдⷭ҇ь по се́рдцꙋ твоемꙋ̀, и҆ ве́сь совѣ́тъ тво́й и҆спо́лнитъ.
є҃. Niech ci da wszystko według serca twego, a wszelką radę twoję niech wypełni.
ѕ҃. Возра́дꙋемсѧ ѡ҆ сп҃се́нїи твое́мъ, и҆ во и҆́мѧ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ возвели́чимсѧ: и҆спо́лнитъ гдⷭ҇ь всѧ̑ прошє́нїѧ твоѧ̑.
ѕ҃. Rozweselimy się w wybawieniu twojem, a w imieniu Boga naszego chorągiew podniesiemy; niech wypełni Pan wszystkie prośby twoje.
з҃. Ны́нѣ позна́хъ, ꙗ҆́кѡ сп҃сѐ гдⷭ҇ь хрїста̀ своего̀: ѹ҆слы́шитъ є҆го̀ съ нб҃сѐ ст҃а́гѡ своегѡ̀: въ си́лахъ сп҃се́нїе десни́цы є҆гѡ̀.
з҃. Teraześmy poznali, iż Pan wybawił pomazańca swego, a iż go wysłuchał z nieba swego świętego przez zbawienną moc prawicy swojej.
}. Сі́и на колесни́цахъ, и҆ сі́и на ко́нехъ: мы́ же во и҆́мѧ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ призове́мъ.
}. Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.
f҃. Ті́и спѧ́ти бы́ша и҆ падо́ша: мы́ же воста́хомъ и҆ и҆спра́вихомсѧ.
f҃. Onić polegli i upadli, a myśmy powstali, i ostoimy się. Panie! ty nas zachowaj, a król nas niech wysłucha w dzień wołania naszego.
‹. Гдⷭ҇и, спасѝ царѧ̀, и҆ ѹ҆слы́ши ны̀, во́ньже а҆́ще де́нь призове́мъ тѧ̀.