Z woli Boskiego umysłu przeniosłeś się na pustynię, Czcigodny Ojcze Eufrozynie, i tam, skupiając umysł na niebie, żyłeś jak aniołowie, w modlitwach, czuwaniach i ofiarach, stając się Twoim uczniem: w ten sam sposób Chrystus, nasz Bóg, widząc Twoje trudy i czyny, w niebieskiej wiosce był dla Ciebie miły. Teraz, mając wielką śmiałość wobec Pana, pamiętajcie o swojej owczarni, którą zgromadziliście, mądrą od Boga i módlcie się do Chrystusa Boga o zbawienie dusz naszych.