ვხედავ შენს სასახლეს, მაცხოვარო, შემკულს და სამოსი არა მაქვს, მაგრამ ქვევით სუნი დგას: განანათლე კვართი ჩემი სულისა, სინათლის მომცემი, და მიხსენი. ჩემო მხსნელო! მე ვხედავ შენს სასახლეს მორთულს, მაგრამ არ მაქვს ტანსაცმელი, რომ შევიდე მასში. სინათლის მომცემი! ჩემი სულის კვართი გაანათე და მიშველე.