Psalm Dawidowy. Sądź mię, Panie! Boć ja w niewinności mojej chodzę, a w Panu ufając, nie zachwieję się.
Spróbuj mię, Panie! i doświadcz mię: wypław ogniem nerki moje i serce moje.
Albowiem miłosierdzie twoje jest przed oczyma mojemi, a będę chodził w prawdzie twojej.
Nie zasiadałem z ludźmi kłamliwymi a z obłudnikami nie kumałem się.
Nienawidziałem zgromadzenia złośników, a z niepobożnymi nie zasiadałem.
Umyłem w niewinności ręce moje, a obchodzę w około ołtarz twój, Panie!
Abym ci oddawał chwałę głośną, a opowiadał wszystkie cuda twoje.
Panie! umiłowałem mieszkanie domu twego, i miejsce przybytku chwały twojej.
Nie zagarniajże z grzesznikami duszy mojej, ani z mężami krwawymi żywota mojego.
W których rękach jest przewrotność, a prawica ich pełna podarków.
Ale ja w niewinności mojej chodzę: odkupże mię, a zmiłuj się nademną.
Noga moja stanęła na równinie; w zgromadzeniach będę błogosławił Pana.