ლოცვის წინ თქვენ უნდა მოერგოთ პატივისცემას, ანუ დაფიქრდეთ ვინ ვართ ჩვენ და ვინ არის ის, ვისთანაც გვინდა საუბარი? მიწა და ფერფლი ვართ. და ის არის ცისა და მიწის შემოქმედი, რომლის წინაშეც ქერუბიმები და სერაფიმეები კანკალებენ... ასეთი შედარება გამოიწვევს სულის სინანულის განცდას; მაშინ შესძახე უფალს: ვაი, ცოდვილი ვარ! და შემდეგ უთხარი საკუთარ თავს:
უფალო, მაკურთხე, რომ ლოცვები და ვედრები მოგიტანო შენს წყალობაზე ჩემი უმნიშვნელოობისთვის.