Έχοντας σηκωθεί από τον ύπνο, φέρνω τον μεταμεσονύκτιο ύμνο στον Τι, Σωτήρη, και πέφτω κραυγάζοντας στον Τι: μη με αφήσεις να κοιμηθώ σε αμαρτωλό θάνατο, αλλά ελέησέ με, σταύρωσε τον εαυτό σου με τη θέλησή σου, και σπεύσε με καθώς είμαι ξαπλωμένος στην τεμπελιά, Σήκω και σώσε με με όρθια και προσευχή, και σε ένα όνειρο τη νύχτα, σώσε με, Χριστέ και μέρα, Κάνε με αμαρτία.