Si dreri që ngërthen për përrenjtë që rrjedhin, si prindi që vajton humbjen e një fëmije, unë mbetem pa frymë. Më ka kapluar pikëllimi dhe lotët e mi kanë qenë ushqimi im ditë e natë. Edhe pse të gjitha valët e panikut më kanë rrokullisur, ti mbetesh ndihma e fytyrës sime, o Zot, dhe kënga ime për Ty natën mbetet:
Halleluja!