Ne ndonjëherë lutemi nga brenda - me mendjen dhe zemrën tonë; por duke qenë se secili prej nesh përbëhet nga shpirti dhe trupi, lutjen më së shumti e shoqërojmë me disa shenja dhe veprime trupore të dukshme: me shenjën e kryqit, duke u përkulur deri në bel dhe ndonjëherë, për shprehjen më të fortë të ndjenjave tona nderuese për Zotin dhe përuljen e thellë përpara Tij, gjunjëzohemi dhe përkulemi deri në tokë.