Απομακρύνθηκες από τις μέριμνες της ζωής,/ και οδήγησες τις πομπές σου στο Θεϊκό καταφύγιο, μακαριώτατε,/ και έχυσες θεραπείες, σαν ρυάκια,/ με πίστη και αγάπη, Γιάννη, σε αυτούς που ρέουν σε σένα και φωνάζουν: / εμφανίσου την Ημέρα της Κρίσεως ως εκείνοι που υμνούν τη φωτεινή σου μνήμη, πατέρα και λύτρω τα πάθη.
* * *