ყრმობიდანვე, გონივრულად, გულმოდგინედ ვშრომობდი, / ჩვენ დავალებულნი ვართ ღვთისგან, / დავტოვე ჩემი სამშობლო, ქალაქი პსკოვი, / და დავსახლდი უდაბნოში, / დიდი ონეგას ტბის მამაში, / ბერები შეიკრიბნენ ბრძნულად / და სულიწმიდის შეტყობინებით, მონასტერი პრაოტოში შეიქმნა მისი თანაქალაქის / და მისგან. შობა,/ ცრემლების ნაკადულებით/ უსხეულო მტრები ჩაეფლო/ და სიცოცხლე ანგელოზებთან სისასტიკით გაერთიანდა სახეები, / მამა კორნელიუსივით, / ევედრე ქრისტე ღმერთს ჩვენი სულების ხსნისთვის.
* * *