Jako uzdrowiciel niezrównany i wskaźnik pomyślny / porzuciłaś światowy bunt, / i wziąwszy swój krzyż na ramę, / żyłeś boskim życiem, a przez wstrzemięźliwość ciała zostałeś przyozdobiony / Tobie, tym, którzy płyną, ukazało się wybrane naczynie, o wszechbłogosławiona Teodoro, / śpiewając pamięć o Tobie w psalmach i hymnach, Czcigodny, // modląc się za dusze nasze.
* * *