A e keni harruar fëmijë atë që ju thashë herën e fundit për namazin? Na tregoni si na mësoi Kisha e Shenjtë t'i lutemi Zotit? Përsëriteni me fëmijët veçmas. Dhe kur fëmijët përgjigjen me inteligjencë, atëherë vazhdoni më tej.
Pse ne fëmijët qëndrojmë në këmbë kur i lutemi Zotit, a mendoni? Dhe me kë flasim ndonjëherë ndërsa jemi në këmbë? A është mirë të flasësh me shefat dhe pleqtë ulur?.. Është e pahijshme, nuk është mirë. Epo, nëse do të duhej të flisnim me një shef të rëndësishëm, ose me një mbret, si do të flisnim me ta dhe t'i kërkonim ato që na duhen? Sigurisht, në këmbë? "Por Zoti nuk është aspak më i lartë se mbreti." Kjo do të thotë që ne duhet t'i lutemi Perëndisë ndërsa jemi në këmbë për të shprehur nderimin tonë për Të.
Pse ne, fëmijë, qëndrojmë para ikonave të shenjta gjatë lutjes? Çfarë shohim në ikona? Në ikonat shohim imazhin e Shpëtimtarit, Nënës së Tij Më të Pastër ose shenjtorëve të tjerë... Dhe nëse do t'ju tregohej një imazh i babait ose nënës suaj tani, a do t'i kujtonit ata? Ndoshta, ata do t'ju prezantoheshin menjëherë siç i njihni në shtëpi dhe ju do të fillonit të mendonit për ta. Pra, gjatë lutjes, ne duhet t'i shikojmë ikonat e shenjta në mënyrë që të imagjinojmë më qartë, më gjallërisht Shpëtimtarin tonë ose shenjtorët e Zotit dhe në mënyrë që, duke u lutur, të mos mendojmë për asgjë tjetër përveç Zotit. Përsëriteni fëmijë, pse keni nevojë të qëndroni para ikonave të shenjta gjatë lutjes?..
Pse, fëmijë, duhet t'i lutemi Perëndisë? “Në fund të fundit, Zoti e di se cilit prej nesh i duhet dhënë çfarë, ashtu si baballarët dhe nënat e dinë se çfarë kanë nevojë fëmijët e tyre dhe pa kërkuar u japin atyre gjithçka që u nevojitet.” Dhe kur ju ndodh diçka e pakëndshme: sëmureni ose dikush ju ofendon - në fund të fundit, ju u kërkoni prindërve t'ju ndihmojnë në pikëllim. Ne duhet të bëjmë të njëjtën gjë në lidhje me Perëndinë, Atin tonë Qiellor: t'i kërkojmë Atij të na ndihmojë në këtë apo atë fatkeqësi që na ka ndodhur. Dhe kur Perëndia ndihmon, fëmijë, a nuk do ta falënderojmë vërtet që kujdeset për ne, a nuk do ta lavdërojmë mëshirën dhe dashurinë e Tij të madhe për ne? Dhe çfarë lloj lutjeje do të ishte nëse do të qëndronim vetëm para ikonave të shenjta, të kryqëzoheshim dhe të përkuleshim, por të mos i thonim asgjë Zotit! Kjo është arsyeja pse Perëndia i dha njeriut dhuratën e të folurit, në mënyrë që ai të mund t'i shprehte nevojat e tij dhe t'i kërkonte Atit Qiellor gjithçka që i nevojitej. Por ju fëmijë e dini sa nevoja ka njeriu në jetë, sa shpesh na ndodhin telashe e fatkeqësi të ndryshme... për të gjitha këto duhet të flasim me Zotin, të kërkojmë ndihmën dhe ndërmjetësimin e Tij për ne të dobëtit. Duhet të përsëritet me fëmijët.
Pse ne fëmijët kryqëzohemi gjatë namazit? A janë pagëzuar të gjithë njerëzit në botë? A pagëzohen hebrenjtë dhe tatarët? Jo; ata nuk janë pagëzuar sepse nuk besojnë në Jezu Krishtin. Dhe ne jemi pagëzuar sepse besojmë në Jezu Krishtin, i Cili vdiq në Kryq për mëkatet e njerëzve. Në kishë patë një kryq në të cilin ishin gozhduar duart dhe këmbët e Shpëtimtarit që po vdiste. Është për hir të vdekjes së Jezu Krishtit në Kryq që Perëndia do të na japë gjithçka që i kërkojmë Atij. Përsëritje.
Pse ne fëmijët përkulemi gjatë namazit? Kujt dhe kur i përulemi akoma? Kur bëjmë diçka të keqe, kur jemi fajtorë, si kërkojmë falje nga prindërit ose shefat tanë, të cilët mund të na ndëshkojnë për fajin tonë? Ne përkulemi dhe u kërkojmë atyre të mos zemërohen me ne, por të jenë të sjellshëm me ne. Dhe ne e zemërojmë Zotin çdo orë, çdo minutë, sepse ne nuk jetojmë si të dojë Ai. Duke u përkulur ne shprehim fajin tonë përpara Zotit dhe lusim Zotin e Mëshirshëm që të na mëshirojë ne mëkatarët dhe të na japë gjithçka që na nevojitet për një jetë të rehatshme në tokë. Përsëriteni të gjithë bisedën me fëmijët.